Calamiteiten aan boord

Calamiteiten aan boord

De titel van de workshop op 8 februari jl. georganiseerd door Stichting Federatie Polyclassic Zeiljachten. En een calamiteit, daar kun je je niet genoeg op voorbereiden. Want je moet er mee omgaan met de middelen die je op je schip hebt. En omdat de meeste polyclassic bezitters aan boord hetzelfde missen (ruimte in overvloed), kun je beter maar wat tijd steken in jezelf voorbereiden om zelfredzaam te zijn met beperkte middelen als het er op aan komt.

Eerst een persoonlijke noot: de opkomst was 10 (Zegge: TIEN) personen!! Dat moet voor de organisatie een teleurstelling zijn geweest. En voor alle afwezigen was het zeker een gemiste kans. Dit moest ik even kwijt.

Dan de dag. Perfect georganiseerd. Uitstekende onderwerpen waar je als recreatief zeiler (gelukkig) niet vaak bij stil hoeft te staan. Wat er allemaal mis kan gaan, je wordt er stil van. Wat je allemaal kunt doen om de zaak onder controle te houden werd op een boeiende manier gedeeld met de groep waarbij volop ruimte was om ook elkaars ervaringen te delen. 

Het overzicht van de organisaties die samen waken over onze veiligheid was indrukwekkend. Als je lekker met de wind in de zeilen door het water glijdt sta je daar niet bij stil. En als het mis gaat ben je blij dat het allemaal achter de schermen zo goed geregeld is. Maar die eerste acties bij een calamiteit moet je toch echt zelf aan boord verrichten. Bij supersnelle reactie van de hulpdiensten ben je zomaar een kwartier verder. Dat is langer dan je op een brandend zeiljacht kunt blijven.

Dus veel theorie over branden blussen. Welk type brand, welk blusmiddel, hoe en waarom te handelen en daarna ook nog de zeer leerzame praktijk! Een buitenbrand blussen, maar ook een binnenbrand blussen. Het effect van het ene of het andere blusmiddel zien (je kunt zomaar de verkeerde combi hebben en je brandje gaat vrolijk verder als je blusser leeg is!). En voelen waar je in een kleine ruimte wilt zijn als het mis gaat.

De meer dan boeiende dag is in dit artikel niet samen te vatten. Ik hoop dat de organisatie (na de teleurstellende opkomst) de moed op kan brengen dit nogmaals te organiseren. En ik hoop met dit schrijven een bijdrage te leveren aan een betere opkomst en daarmee grotere veiligheid op het water. Voor we gingen (met partner, je weet niet wie er wat overkomt) vroegen we ons af of we na de workshop nog zouden durven te varen. Aan het einde van de dag was er geen angst ontstaan. Wel bewustwording. En meer zelfvertrouwen door de opgedane kennis. En natuurlijk wat huiswerk voor het komende seizoen. Want… weet u welk type brandblusser u aan boord heeft? En wanneer die voor het laatst is gekeurd? Al eens bedacht als je zeilpartner overboord gaat, hoe je dan handelt?

Mijn conclusie is dat dit de best bestede € 15,- sinds lange tijd was. De koffie met gebak in Naarden-Vesting na afloop was duurder, korter en een stuk minder interessant… Maar wel lekker!

Gerrit en Rolien Bulten, Trintella IV “Adventure”.